Ik drink graag elke dag koffie. En elke dag ontstaat wereldwijd een enorme hoeveelheid koffiepulp (schil van de koffievrucht), ook wel cascara genoemd. Dit restmateriaal blijft vaak achter op afvalhopen na het verwerken van koffiebonen, terwijl het nog vol potentie zit. Die potentie interesseert mij. Door dit materiaal te gebruiken in plaats van het te laten afbreken op een afvalhoop kan het ook bijdragen aan het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen.

Ik onderzoek hoe cascara een nieuwe waarde kan krijgen door het te gebruiken als basis voor papier, karton, geperst plaatmateriaal en natuurlijke pigmenten. Ik heb geëxperimenteerd met verschillende verhoudingen en fijnheden van het materiaal. Ik wilde weten of processen zoals verbranding, en het aanpassen van de pH-waarde invloed hebben op kleur, textuur- en materiaaleigenschappen. Vanuit deze materialen kijk ik naar de mogelijkheden voor nieuwe verpakkingen en producten. Zo wordt de schil van de koffiebes opnieuw een schil, maar dan in de vorm van een verpakking.