Iedereen herinnert het zich wel uit de kindertijd: iedereen is al klaar met eten, maar jij moet nog aan tafel blijven zitten met een bord vol koude broccoli. 

Het avondeten zou een gezellig en sociaal familiemoment moeten zijn. Maar het verandert al snel in een strijd als het om eten gaat.

Wanneer ik vertel dat mijn afstudeerproject over kinderen en eten gaat, komen er direct verhalen los. Verhalen over discussies aan tafel, niet willen eten, of ouders die onderhandelen over “nog drie hapjes”. Blijkbaar is dit geen individuele ervaring, maar een herkenbaar probleem in veel gezinnen. Mijn moeder zei het vroeger ook wel eens: “Fleur, niet spelen met je eten” Maar waarom eigenlijk niet?

Als ontwerper ben ik geïnteresseerd in verpakkingsontwerp, merkbeleving en de kracht van vormgeving. Ik werk graag met kleur, contrast en speelse elementen. Met dit project laat ik zien dat je problemen tijdens het eten ook op een andere manier kunt benaderen. Niet vanuit regels en opvoeding maar vanuit creativiteit en vormgeving. (Niet als pedagoog, maar als ontwerper) 

Uit onderzoek blijkt dat kinderen spelenderwijs het makkelijkst leren, en dat geldt ook voor het ontwikkelen van eetgedrag. Daarom ontwerp ik een conceptuele tafelervaring Een tafel waar elk kind blij van wordt. Borden die je aandacht trekken. En kleuren die de nieuwsgierigheid en eetlust prikkelen. waarin eten wordt benaderd als iets om te ontdekken. Het project bestaat uit speels bestek, servies en een visuele merkwereld die kinderen uitnodigt om met aandacht en nieuwsgierigheid aan tafel te gaan.

Voor het servies combineer ik 3D-geprinte onderdelen met keramiek. Fotografie en grafische vormgeving versterken deze ervaring en brengen het concept tot leven als één samenhangende merkbeleving.