In verzorgingstehuizen staat efficiëntie vaak centraal. Kamers en gemeenschappelijke ruimtes zijn praktisch ingericht, maar voelen daardoor ook snel onpersoonlijk aan. Vanuit die ervaring ontwierp ik een ruimtelijk element voor de centrale hal van het verzorgingstehuis: een grote kast geïnspireerd op oude letterbakken uit drukkerijen.

De kast biedt ruimte aan persoonlijke voorwerpen en verhalen van bewoners. Tegelijkertijd functioneert het ontwerp als ontmoetingsplek, met geïntegreerde zitplekken die uitnodigen tot gesprek en interactie.

Met dit ontwerp wil ik de centrale hal veranderen van een doorgangsruimte naar een plek van herkenning en verbinding. Door persoonlijke objecten en verhalen zichtbaar te maken, worden bewoners en bezoekers uitgenodigd om stil te staan, herinneringen te delen en met elkaar in gesprek te gaan. Op die manier krijgt de ruimte een warmere en persoonlijkere betekenis voor de mensen die er dagelijks samenkomen.